ANNE İLE BABANIN HİKAYESİ:))))

Seni sana anlatıyorum aklıma geldi de birde bizi sana anlatayım dedim. gerçi şu anda uyuyorsun ve ne zman uynacağın belli olmaz ama elimden geldiğince başaracağım bunu...
Anneyle baba üniversite de tanıştı. aslında birbirimizi ilk kez Pendik İstasyonununda görerek isimlerimizi bile bilmeden birbirimize aşık olmuştuk. annen bilmiş ukala entel dantel rockçı birazda feminist atıp tutuyor insan tanımadığı birine nasıl aşık olur canım yüzeysellik bu insan huyuna insanlığına aşık olur derdim hep.... olmadı......Annen hayalindeki beyaz atlı prensi tarif ediyor sonra uzun saçlı minyon renkli gözlü ve inadına sarışın ... neden bu sarışın tutkunluğu anlamadım ben sarı sen sarı aşkımız sapsarı misali...

24 NİSAN 2002 Günlerden bir pazar akşam üzerisi yine okul yine kocaman bir hafta dersler vsvsvs. içimden giyinmek bile gelmiyor hazırlanıp istasyona gitmem lazım trende de canım yoldaşım nuray teyzenle buluşacağız... birden silkindim neler oluyor kuzum dedim kendime belki de hayatının aşını bulacaksın acık süslen bak kendine...Bundan sonrası ise sanki hayal gibi anlatacaklarıma sanırım inanmakta güçlük çekeceksin....

Aynanın karşısına geçip en güzel kıyafetlerimi giyip bir güzel makyaj yaptım anne o zman 50 kilo ve giyinmeye süslenmeye düşkün sosyal bir aykırı modelinde...İstasyonda babanın arkadaşı aynı zamanda erman dayının liseden sınıf arkadaşı Ozan abinin yanına gittim. (Bu isime dikkat et kuzum varlığını ona borçlusun unutma:)) Ozan çok konuşmayı sevneyen ama dünyalar tatlısı bir kardeş benim gözümda belinden pantolonu düşmek üzere olan hasta galatasaraylı ve hiphopçu rakip gençlikten ... biz rockerız ya annecim ondan rakip;) birden baban karşıdan güneş arkasında beliriverdi o kdar keskin bir güneş varki babanın yüzüne kestiremiyorum...:)
Yanımıza geldi konuşmaya başladık birden saolsun ozan abinde bizi tanıştırmaya gerek görmedi. yer değiştirdik bu sefer güneş benim arkamdan inadına babanın gözlerine vuruyor bende o maviliklerde kayboluyordum...
Derken tren geldi ne kötü koskoca trende nasıl görecektik birbirimizi . Ben Nuray teyzesi buldum bize numaralı bilet almıştı. Tesadüf Ozan abinde bizimle aynı vagonda.. Baban yok tabi tren hareket etti. bende nuray teyzene hararetle aşık olduğumu anlatmaya başladım .. Nuray teyzenin tek cümlesi "Yine mi" oldu. Sanırım son günlerde aşık olduğumdan çok bahseder olmuşum (Bu kısım aramızda:)) Bu farklı dedim o benim kaderim...Baban vagonun kapısından belirdi bileti numarasız olduğundan ozan abinin yanına gelmiş beni görüncede gitmek bilmedi uzaktan uzağa bakıştık:)))
Akşam yurtta herkese anlattım ben aşık olmuştum ve bağıra çağıra şarkı söylemek istiyordum deliler gibi...
Derken içimi hüzün kapladı ben babanı ilk kez görmüştüm ve adını bile bilmeden nasıl bir daha görecektim :(((( En kötü ihtimalle ozan abinin ağzını yoklarım diyordum ama ne alaka o beni ablası gibi görüyor ayıp olmaz mıki:(((
Aradan bir hafta geçti okulu şehirdışında olduğundan ordan görmem pek mümkün değildi kaldığı yurdun önünden geçerken bakmaktan içeri düşecek gibi oluyordum ama nefile yok yoy ...
MAVİ GÖZLÜ EFTELYA KAYBOLMUŞTU:((((

Günlerden çarşamba Funda isimli bir arkadaş köylerden birinde çok güzek kahve falı bakan bir kadın olduğunu söyler bende belki falında eftelyayı görürüm ümidi ile takıldım fundanın peşine köylere yarım saatde bir giden otobüse doğru yürürken vazgeçmek için bahaneler uydurmaya çalışıyorum funda da beni onu satmakla suçluyor... Kaçış yok takıldım peşine:) Sanırım hayatımda verdiğim en güzel kararlardan biri de bu oldu...
Durağa indim baban elinde futbol topu kısa şortu ve yüzündeki haylaz oğlan edası ile bana bakıp selam veriyor.... Sonra daOnur Akının konseri bahanesi ile telefonlar veriliyor isimler öğreniliyor ve sonrası da MİNİCİK ÇOK GÜZEL SEN DÜNYAYA GELİYORSUN
KADER SENİ BANA GETİRDİ BİR NİSAN AKŞAM ÜZERİ BİR FİLİZLE İNDİ YÜREĞİME
ŞİMDİ ELLERİNE DOKUNMA MUCİZELERİN EN GÜZELİ BEBEĞİM...
ALLAHIMA BİNERCE KEZ ŞÜKÜRLER OLSUN İYİKİ VARSIN....